فصلی که رفت ،فصل اندوه عاشقانه ها بوداین فصل را در پای آن درخت جوان خاک میکنمنومید نیستمهرچند راه عبوری بهانه نیست تا کوچه های خلوت دل را قدم زنم.امروز هم به انحنای شبی بند میخورد.بی شک میان پیله و پروانه وحشت است،این کرم های کوچک تقدیر پروانگی را در پیله ی شان به طراوت رقم زدند.من تا کجای فاصله ها ...

چندیست هرچه میدوم نمیرسمگفتند حذر کن از نفرین مادر از مادرم پرسیدم نفرینم کرده ایکه هرچه میدوم نمیرسمکه نان میدود و منگفت دعا کردم دست بر خاک میزنی،زر شود.چادرش را بوسیدمایمانم بر باد رفت …ف.ع.سکوت Adblock test (Why?)